دوست محترم: احمد

يادش بخير آن شب هايي كه بر سر سربند يا زهرا(ع )دعوا بود،آن قمقمه هاي آبي كه بعد از عمليات هنوز دست نخورده بود، آن پلاك هايي كه زودتر از صاحبانشان گمنام شده بودند وآن سكوت هاي معنادار پشت بيسيم.

در طول اين هشت سال چه بچه هايي كه شهيد شدند تا يكي از مقامات معنويشان لو نرود،جان مي دادند و زير بار رياست هاي دنيايي نمي رفتند ، مفقود الاثر مي شدند تا اسير شهوت نگردند.آنهايي كه بالا بودند اما پايين مي آمدند تا از تنهايي ما بكاهند و زيبايي تواضع را به ما نشان بدهند،عارف بودند اما اصطلاحات عرفاني خرج نمي كردند،دكان عرفان نمي زدند و تئاتر كرامت بازي نمي كردند.نفس كه مي كشيدند هواي نمناك گريه به صورتت مي خورد.

آري آنها رفتند و ما مانديم. ما مانديم و انباري از درد ،ما مانديم و يك كوله پشتي پر از خاطره.ديگر توان ماندن نيست.دلم براي جبهه تنگ شده است .آنجا مقابل آسمان مي نشينيم و زمين را مرور مي كنيم و به اندازه چندين چشم معجزه مي بينيم. چقدر تماشاي جبهه ها زيباست. افسوس ، افسوس كه معنويات رو به فراموش مي روند و خوشا به حال كساني كه زيركي كردند و سهمي از آن بر چيدند.سنگرها ييلاق هاي تفكرند و يك جرعه از آن نوشيدني هاي صلواتي جبهه ها عطش را فرو مي نشاند.

دوست محترم:  ساسان

به نام خدا

از شما متشکرم که به این موضوع پرداختید

بعضی موضوعات با وجود اهمیت بالایی که دارن متاسفانه اونقدر کلیشه وار تکرار شده ن و اونقدر مورد سوء استفاده قرار گرفته ن که دیگه مطرح کردنشون فریاداعتراض خیلی ها رو بلند میکنه .

از همه بدتر اینه که خیلی از ظلمهایی که در حق تاریخ دفاع مقدس و بخصوص رزمنده های مخلص و با معرفتمون روا میشه نتیجه ی حرفها و اقدامات دوستان نادانیه که به بدترین شیوه ازش دفاع میکنن .

یه ئنمونه ش رو براتون مثال میزنم :

یکی از بچه ها که اتفاقا پسر پاک و صادقیه قضیه ای رو برام تعریف کرد و( با شناختی که از عقاید و روحیات من داشت ) انتظار داشت با شنیدنش زبونم به تحسین وتجلیل !! باز بشه ... می گفت :

تو دوره ی آموزشیمون مربیمون تعریف میکرد که یه روز توی خط در حالیکه شدیدا درگیر بودیم یکی از بسیجی ها رفت بالای خاکریز رو به کربلا ایستاد و گفت السلام علیک یا اباعبدالله ... و در همون حال گلوله های پی در پی عراقیها بدنش رو متلاشی کرد طوری که تکه های بدنش پخش شد و ...

این دوست من با حالی اینا رو برام تعریف میکرد انگار که داره از یه کار عارفانه حرف میزنه اما من که از شنیدن این مزخرفات دروغین !!! شدیدا عصبانی شده بودم با ناراحتی گفتم :

خیلی کار احمقانه ای کرده ! این خودکشیه ! یه راست رفت تو جهنم ! کی اسلام گفته خودتون رو احمقانه به کشتن بدین ؟ اینکار با کدوم عقل سلیم تطبیق داره که به جای جنگیدن و حفظ خاکریز بره خودشو بیهوده به کشتن بده ؟

اصلا رزمنده رفته جبهه که به نفع اسلام بجنگه نرفته که خودشو بیهوده به کشتن بده ! در واقع اون با اینکارش به نفع دشمن و به ضرر جبهه ی حق عمل کرده چون یکی از نیروهای اسلام رو تلف کرده و ...

طفلی از تعجب دهنش باز مونده بود

خیلی ناراحت بودم . می دیدم که با یه همچین مزخرفاتی به جای آگاهی دادن به بچه ها و آماده کردنشون برای یه جهاد اعتقادی و روشن بینانه ! متاسفانه ظاهرا فقط سعی در تحریک عواطف جاهلانه ی اونا داشته .

از این مهمتر ! بزرگترین تهمت رو به تاریخ دفاع مقدس و رزم هدفمند و آگاهانه ی بچه های ما وارد میکنه و چه بدتر از این که تهمت و افترا رو خودی ها وارد کنن ؟

حتی اگه فرض کنیم یه چنین بسیجی نادان و ... پیدا شده و چنین کار احمقانه و غلطی مرتکب شده هرگز نباید با مطرح کردن این یه نفر آبروی همه ی رزمندگان رو ببریم .... و تلختر اینکه : این عمل 100% غلط رو به عنوان یه عمل عارفانه و پسندیده به نوجوونهای بسیجی ( زمان جنگ دوستم نوجوون بود ) معرفی کنیم .

خدا خودش شر این دوستان نادان و مضر رو از سر اسلام و انقلاب کم کنه

التماس دعا

ساسان