دوست محترم آقای حاج محسن:

قال رسول الله:

استماع اللهوات قسی القلوب

ما پیرو ائمه هستیم

هیچ روایتی در مورد اینکه حضرات معصومین موسیقی گوش دادن نیست

یا من ندیدم

در هر صورت حرف همینه که حضرت رسول گفته

دوست محترم خانم گل سرخ:

1) من اکثرا بدون کلام گوش میدم. ولی یه آهنگ هست که نمی دونم مال کیه .. چون یاد آوره خاطراتی برام هست بعضی وقت ها گوش میدم.

2) به خواننده خاصی تعصب ندارم. هر موسیقی وآهنگی که به دلم بشینه و معنی داشته باشه و آرامش بخش هم باشه گوش میدم.بیشتر آهنگ های اصفهانی. موسیقی های متن فیلم ها رو اکثرا گوش میدم.

4) من هم فکر میکنم که مشکلی نداره.

البته هیچی مثل قران برام آرامش بخش نبوده و نیست و نخواهد بود.

دوست محترم آقا سهراب:

1) بسیار زیاد گوش میدم. معمولا همه نوع موسیقی گوش میدم. البته بستگی به زمان و مکانش داره. اما سنتی رو خیلی بیشتر گوش میدم. ولی بیشتر مواقعی که خودم تنها هستم.

2) شجریان

3) به نظر من هیچی موسیقی ایراد شرعی نداره از نظر من.

دوست محترم آقا مهران:

1) من که موسیقی سنتی را گوش میدم.

2) خواننده های مورد علاقه ام:زنده یاد استاد بنان، بسطامی، استاد محمد رضا شجریان، سراج

دوست محترم خانم دختر مشرقی:

1) در مورد نوع موسیقی من تعصب خاصی ندارم همه چی گوش می دم ولی یکسری و بیشتر (پاپ)می دونید گوش کردن به موسیقی هم سن وسال خودشو داره ادم به مرور که سنش بالا میره گرایش به موسیقی های آروم پیدا می کنه ....سلیقه آدم عوض میشه می دونید یک سری موسیقی هستند نه لهو داره و رقص آور نه آروم کننده ....بلکه یکسری ترانه ها هستند ...روح و روان آدم بهم می زنه...اگه بخوای حساب کنی ضرر دنیوی این سری موسیقی ها بدتر هم هستن با نظر بعضی از دوستان که با موسقی میانه خوبی ندارن و کلا موسیقی و حرام می دونند از روی تعصب حالا از هر مدلش موافق نیستم....از نظر علمی موسیقی جایگاه خودش و داره...ولی بعضی ها طوری رفتار می کنند که جرات نمی کنی چیزی بگی و در اجتماع شاید بیان کنی که موسیقی گوش می کنی. یک زمانی هم بود خانواده ها کاملا مخالف امر یادگیری فرزندانشان بودن ...بحث وسیعی.....بزارید برای شما یک واقعیتی و بگم من تا سوم دبیرستان یک نوار یا سی دی هم گوش نمیکردم....یعنی همه این طور بودن...ولی کم کم این نیاز و حس کردم .....با اینکه مامانم مخالف یکسری از آهنگ ها و ترانه ها بود واز نظر اون متن بی محتوایی داشت کاری به کارمون نداشت من عاشق اهنگ های اندی بودم....ولی مامان یک اعتقادی داشت و این که کم کم خود ما ها می فهمیم که بعضی از ترانه ها ارزش گوش کردن هم ندارند. یعنی خدایش هم همینطور شد ...الان نه اینکه از روی تعصب و بگم گناه داره گوش نمی دم نه.....از نظرمن بعضی از ترانه ها گوش دادنش شخصیت آدم و پایین می آره ....و عقل و شعور ادمی توهین می کنه در مورد چه نوع موسیقی گوش دادن همش بر میگرده به جنسیت و شخصیت روحی و روانی آدم .....

2) الان دیگه به خواننده خاصی علاقه ندارم ...گوش می دم هر چی خوشم بیاد....این روزا محسن یگانه زیاد گوش میدم...(چشمک)

3) به نظر من هرچی روح روان ادمی مختل و بهم بزنه اشکال داره...وآدمو از حالت عادی خارج کنه که البته در افراد مختلف فرق داره...هر کسی نظر واعتقاد خودشو داره

مگه تو می خوای استخدام کنی که از این سوال ها می پرسی ....اعتراف میگیری(چشمک)

دوست بزرگوار آقای بزرگمهر:

1) موسیقی سنتی( آواز)

2) 1-استاد شجریان 2- استاد شجریان 3- استاد شجریان 4و 5و 6و .... دیگران  

3) گوش دادن به موسیقی ای که از کمر به پایین درک می شه.

4) ابدا.

دوست محترم آقا همایون:

1) حقیقتش اینه که ترجیح میدم سه تار جواد ناظریان و دوستانش رو گوش بدم ...

2) ردیف بی کلام ها که هستم ولی اگه قرار باشه و وقتی داشته باشم و درس و مشق کودکی ها مجال بده ...هنوزم شکیلا و مرجان و معین رو واقعا دوست دارم ...کمی هم گوگوش و هایده.....

3) از نظر من موسیقی اگه ملایم باشه به آرامش کمک می کنه ...نمی دونم ایراد شرعی یعنی چی ؟ ....موقعی که دلتنگ باشی و شاد بودن آهنگ ها برات زیبا نباشه ...موسیقی های بی کلام یا ملایم فکر می کنم یه حس و حال زیبایی داشته باشه

دوست محترم آقا ساسان:

1) من هم به موسیقی بی کلام گوش میدم و هم با کلام . اما در هر دو مورد موسیقی ملایم رو دوست دارم. مخصوصا در مورد موسیقی بی کلام که منو به فکر فرو میبره طوری که گاهی از اطرافم ( بر ای لحظاتی ) غافل میشم . مخصوصا نوای پیانو – قانون - ویولون ( البته اگه نوازنده ای مثل معروفی یا یاحقی ... ) .اگرچه ترانه و تصنیف و سرود و ... هم با شعرشون میتونن چنین اثری رو روی شنونده داشته باشن اما من دوست ندارم خودم رو در معرض تاثیر کلام هر کسی قرار بدم مخصوصا که در اینگونه موارد همرای یه موسیقی حساب شده ( با کلمات ) میتونه راه نفوذ و اثرگذاری ناخود آگاه رو آسونتر کنه !

موسیقی که من گوش میکنم محدود به سبک خاصی نیست ( سنتی یا پاپ ... ) انتخاب من انتخاب مصادیقه . به عقیده ی من در سبکهای مختلف موسیقی هم مصادیق خوب و شنیدنی پیدا میشه و هم موارد ملال آور یا حتی مضر ! ( البته به استثناء آهنگهایی که این روزها بین جوونها مد شده که نه ریتم داره نه فراز و فرودی. در واقع سوهان روحند اما بعضیها محض کلاس ! گذاشتن گوش میکنن ) . ساخته های یانی رو هم دوست دارم و گوش میکنم ( ولی نه همه رو ).

2) من به خواننده ی خاصی علاقه مند نیستم اما از صدای بعضیشون خوشم میاد و گوش میکنم ( البته اگه شعر و آهنگش رو بپسندم ) مثل شهرام ناظری – محمد اصفهانی – امیر تاجیک – علیرضا عصار . شاید به این حرفم بخندین اما من برخلاف اکثر مردم اصلا از صدای شجریان خوشم نمیاد. شاید زیادی ! لطیفه ؟.یه نکته ی دیگه اینکه من اگه از شخصیت خواننده خوشم نیاد خودش هم از چشمم میفته حتی اگه صداش نغمه ی داودی باشه ! . از خواننده های خارجی هم گرچه ترانه هاشون گاهی موسیقی جالبی داره اما کلامشون هم مهمه مخصوصا که نگاهشون به زندگی با من خیلی فرق داره( راجع به شخصیت خواننده هم که قبلا اشاره کردم ) . اما یه استثناء برام وجود داره . از سالها پیش با آثار ویکتور خارا آشنا شدم گیتاریست و شاعر انقلابی شیلی . هم موسیقی بی کلامش زباست و هم ترانه هاش با وجود اینکه معنی کلمات رو دقیق نمی دونم اما بخشیش که ترجمه داره فوق العاده س . مفاهیم بلند شعرش موسیقیش رو زیباتر و اثرگذار تر میکنه .راستش من یه ملاک دیگه هم دارم اونهم اینه که خواننده مرد باشه .

3) متاسفانه این هم یکی از معضلات جامعه ی ماست . معمولا مسائل به صورت کلی و مبهم عنوان میشه ( با انگیزه و علل مختلف ! ) مثل موضوع آزادی – اقتصاد – سود بانکی و ربا و ... و موسیقی . اجازه بده صریح بگم فقهای ما به ویژه مراجع ما به وظیفه شون درست عمل نمی کنن . اگه قرار بود که فقهای قرن چهاردهم حرفهای مبهم و دو پهلوی فقهای قرن چهارم رو تکرار کنن دیگه چه نیازی به تحصیل علوم دینی و اجتهاد وجود داره ؟ (صرف نظر از اینکه آیا اینگونه فقها اصلا اجتهاد !!! هم میکنن ؟ ) اگه فقاهت یعنی این ! خب من هم میتونم کتب فقهای سلف رو رونویسی و بازگو کنم ! اسفناکتر ! از این اینه که متاسفانه من در مختصر مطالعه ای که داشتم با بعضی فقهای دانشگاهی برخوردم که در مبحثی عالمانه دقیق و اصولی و با استدلالهای فقهی نادرستی نظرات فقهای پیشین رو در مواردی اثبات میکردن اما در ادامه میگفتند : (( ولی چون شیخ اونطور فرموده اند احتیاطا همان را عمل کنیم !!! ) . اشتباه نکن !!! من نمیگم حکم رو تغییر بدن . من میگم باید ملاک و معیار روشن و ملموسی ارائه کنند . اینکه بفرمایند : (( موسیقی حرام آنست که انسان را از حال عادی خارج کند ... یا آنست که انسان را از خدا دور کند ... یا آنست که مناسب مجالس گناه باشد ... )) همگی درست و مطاع هستند اما گنگ و مبهمند . کسی به مردم نمیگه مصادیق رو چطور تشخیص بدن ! از کجا بفهمند کدوم موسیقی داره اونها رو از خدا دور میکنه ! دوری از خدا که صدا یا درد نداره ! یک دفعه و یک روزه هم نیست . پس !!!؟ من الآن مجموعه استفتائات یکی از مراجع محترم رو دارم که در یک مجموعه و در جواب دو سوال یکسان در مورد ملاک تشخیص حرمت موسیقی یکجا فرمودن شخصی است و در جای دیگه فرمودند عرفی است ! ... تکلیف مردم چیه !!!؟

موسیقی صرف نظر از اینکه یه هنره ! ارتباط تنگاتنگی با فیزیک و ریاضی دارهو بسیار قانونمنده. موسیقی به راحتی به صورت فرمول و نت و کد قابل ترجمه ست درست مثل همین تصاویر و صداهایی که ما توی کامپیوترمون داریم و همگی توسط متخصص نرم افزار قابل ترجه به صورت کد های خاصه . به راحتی میشه ( و باید ) مراجع محترم چند مورد از انواع موسیقی رو گوش کنن و آنهایی را که از مصادیق موسیقی حرام تشخیص میدن به متخصصین موسیقی ارائه کنند تا اونها رو به صورت فرمولها و کد های خاص موسیقی ترجه کنند و مشخص بشه که حرمت این آهنگ بخاطر کدوم مشخصه ی موسیقایی ست و همین مشخصه! ( که در سایر آهنگهای حرام هم مشترکه ) به زبان فنی به آهنگسازها اعلام بشه تا هم تکلیف اونها روشن بشه و هم ملاکی برای نظارت تعریف بشه .

من شخصا به افکار روشن و انگیزه ی قوی و خالص نسل جوان فضلاء حوزه امیدوارم . حرکتای بسیار ارزشمند و اساسی رو شروع کرده ن که ظاهرا از حمایت ولی فقیه هم برخوردار هستن. فصلنامه ی فقه منو امیدوار کرد .

4) من خودم که خیال میکنم به موسیقی حرام گوش نمی کنم و امیدوارم حقیقتا هم همینطور باشه و اگه نباشه ! قطعا بخشی از گناهش به گردن فقها و مراجعیه که فقط نشسته ن و کلی گویی های اسلافشون رو تکرار میکنن.

خنده ی تلخ:

1) روی موسیقی خاصی تعصب ندارم، هم کلاسیک هم پاپ هم باکلام هم بی کلام، بیشتر به حال و هوای اون موقع بستگی داره هرچند الان خیلی وقته فرصت تماشای تلویزیون و گوش دادن موسیقی ندارم...

2) بازهم تعصبی نیست، بیشتر وقتی جایی میشنوم و خوشم میاد برای بار دوم گوش میدم اما مرغ سحر استاد شجریان، بهشت یاد و دل دیوانه و چندتا دیگه از آثار آقای افتخاری، ثانیه های انتظار مرحوم طاهری، گمگشته و یکی دوتا از آثار آقای اخشابی، یاس کبود آقای عقیلی، چندتا از آهنگهای سامی یوسف و یک موسیقی که زمینه یکی از خبرهایی بود که آقای نجف زاده تهیه کرده بودن و در 20:30 پخش شد بعلاوه همه آلبومهای دکتر اصفهانی را چند بار گوش دادم و میدم البته آهنگهای دیگه ای هم بوده که ازشون خوشم اومده مثلا آثاری که در مورد کشور عزیزمون هست خصوصا اونایی که در دهه فجر پخش میشه، بی کلامها هم اکثرا زیبان و بیشتر وقتی به وبلاگ دوستان سر میزنم گوش میدم.

3) در این مورد در استفتاءات رهبر عزیزمان آیت الله العظمی سید علی خامنه ای(دام ظله العالی) آمده:

"هر موسیقی لهوی و مطرب که مناسب با مجالس عیش و نوش باشد موسیقی حرام محسوب میشود و تشخیص موضوع هم موکول به نظر عرفی مکلف است."

و در توضیح موسیقی مطرب و لهوی آمده:

"موسیقی لهوی و مطرب آن است که به سبب ویژگیهائی که دارد انسان را از خداوند متعال و فضائل اخلاقی دور نموده و به سمت بی بند و باری و گناه سوق دهد و مرجع تشخیص موضوع عرف است."

4) با توجه به توضیحات بالا نیستند.

با توجه به نظر آقای Msk  در آینده نزدیک حتما پستی در مورد مداحی های کنونی هم مینویسم.